اختصاصی
جزیره تنهایی
"دکتر
ابراهیم یزدی"، دبیر کل نهضت آزادی و وزیر امور خارجه دولت
بازرگان به دعوت انجمن اسلامی دانشجویان روز 14 اسفند 1384
در دانشگاه زنجان سخنرانی کرد.
اولش که بهم
گفتن مجوز داده شده، باورم نشد، فکر کردم دستم انداختن...
اصلا همون موقع که توافق ابراهیم یزدی برای سخنرانی در
دانشگاه رو گرفتیم، فکر کردم که هیئت نظارت دانشگاه با
درخواستمون مخالفت کنه... یعنی خیلی بعید می دونستم که
اصلا بذارن بیاد دانشگاه... ولی شد... آخرش شد...
میخواستیم آقای یزدی درباره جنگ سخنرانی کنه و موضوع
پیشنهادیمون هم همین بود ولی هیئت نظارت دانشگاه (متشکل از
ریاست دانشگاه، معاونت فرهنگی، معاونت دانشجویی، معاونت
پژوهشی و نماینده دفتر نهاد رهبری) با موضوع مخالفت کرد.
فکر کنم چون احساس می کردن با توجه به شرایط حاضر و جو
سیاسی موجود این موضوع (جنگ) تحریک کنندهس. به هرحال
موضوع رو عوض کردیم و "ملی شدن صنعت نفت" رو پیشنهاد کردیم
که موافقت شد.
- ما برای رسیدن
به اهداف خود، ابزار خودمان را داریم!
الان میگم
چرا! برنامه قرار بود راس ساعت 17 شروع بشه ولی به دلیل
طولانی شدن کنفرانس مطبوعاتی ایشون، برنامه ما ساعت 17:45
شروع شد. البته قبل از شروع برنامه جلسه ای چند دقیقهای
(پشت درهای بسته) با حضور آقای یزدی، معاونت فرهنگی،
معاونت دانشجویی، رییس دفتر ریاست، رییس حراست، مدیر روابط
عمومی و دبیر انجمن اسلامی تشکیل شد که احتمالا در اون
قرار شده که حرفهای تحریک آمیز گفته نشه. به هرحال آقای
یزدی حدود یک ساعت درباره تاریخچه و چگونگی ملی شدن صنعت
نفت سخنرانی کرد؛ و بعد از اون نوبت به پرسشهای شفاهی
دانشجویان رسید و اینجا بود که ما بار دیگر از ابزارهای
خود برای رسیدن به آنچه ما را از آن منع کرده بودند،
استفاده کردیم. سوال اول رو من پرسیدم، سوالی که درباره
ملی بودن صنعت نفت در حال حاضر بود... صنعتی که بیش از نیم
قرن (از 1330 تا کنون) هست که ملی شده و 27 ساله که داریم
روز ملی شدنش رو هر سال جشن میگیریم، اما آیا واقعا این
صنعت ملیه؟! مگر ویژگی یک صنعت ملی آن نیست که باید عواید
حاصل از صنعت به جیب ملت برود؟ آقای یزدی توضیحات مفصلی
دادند اما به طور خلاصه به این نکته اشاره کردند که، صنعت
نفت ایران (از نظر حقوقی) در حال حاضر ملی است یعنی هیچ
کشور بیگانهای در این صنعت دخالت نمیکند و هیچ کنسرسیومی
ایران را در فروش نفت خود محدود نمیکند، اما... ملی بودن
صنعت نفت ایران از جهت دیگر که همان عواید حاصله است، جای
بحث دارد.... جوابمو گرفتم. سوال دیگهای درباره "حق مسلم
ما!" پرسیده شد که آیا واقعا این انرژی هستهای اولویت اول
ماست؟ آقای یزدی با دلایل و مدارک محکم و اندکی! زیر سوال
بردن سیاست های دولت، اثبات می کند که اولویت ما سرمایه
گذاری 80 میلیارد دلاری نبوده است! سوال بعدی در مورد جنگ
است! که آیا... امکان داشت
جنگی که 8 سال طول کشید، 2 ساله تمام شود؟ ممکن بود محل
شهادت بسیاری از شهدا موصل و کرکوک نباشد؟ ممکن بود که
ایران چهره پیروز جنگ باشد؟ و آقای یزدی جواب
داد... به بسیاری از ناگفتهها اشاره کرد... اینکه نهضت
آزادی در 67 سند منتشره پس از انقلاب تا آغاز جنگ، هشدارها
داده بود... اینکه جنگ هم قابل پیش بینی و هم قابل پیشگیری
بوده است.... اینکه حتی کشور متخاصم -که عراق بود- هم قابل
حدس بوده... اینکه هیچکس به هشدار ها توجه نکرده بود... از
فتح خرمشهر و نشست فرماندهان ارشد جنگ پس از فتح سخن
گفت... از پایان پذیر بودن جنگ در سالهای 61 و 62 سخن گفت
و گفت و گفت... - اما چه سود که آب رفته به جوی باز
نمیگردد... یکی دوستان بسیجی هم پشت تریبون میرود و می
گوید: "خود تحلیلگران آمریکایی گفتهاند که اگر ایران به
فناوری هسهای دست پیدا کند، جزو 10 کشور صنعتی جهان
میشود. آیا این اولویت نیست که جزو 10 کشور صنعتی باشیم؟"
آقای یزدی تنها دو کشور پاکستان و کره شمالی را مثال
میزند و میگوید: "نه پدرجان!،مگر آنها به فناوری هستهای
دست نیافتهاند؟ پس چرا جزو 10 کشور صنعتی جهان نشدهاند؟"
سالن میخندد، دوستان بسیجی اخم میکنند.
جلسه تا
ساعت 20 ادامه مییابد. به دلیل ذیق وقت به بسیاری از
سوالات پاسخ داده نشد. اما مطالب بسیاری هم برای دانشجویان
گفته شد. حداقل از این به بعد میدانیم که:
آنچه میدانیم هرگز همه
ماجرا نیست!!!