8/31/2004

تاريخ:

بیوگرافی استاد جواد معروفی

موضوع:
 
سلام، همانطوریکه سمت چپ قالب بلاگ هم نوشتم... آهنگ پس زمینه این وبلاگ متعلق به استاد جواد معروفیه! پسرک نابینا ( نویسنده وبلاگ بانوی من ) خواسته بود که این استاد رو معرفی کنم تا همه بیشتر باهاشون آشنا بشن... به درخواست این دوست عزیزم بیوگرافی استاد رو آماده کردم که امیدوارم اطلاعات کافی رو در اختیارتون بذاره.... تا post بعدی، آزاد و سربلند باشید... بااااااای جواد معروفی آهنگساز، نوازنده تولد ۱۲۹۴، تهران. درگذشت ۱۶ آذر ۱۳۷۲، تهران. جواد معروفی، فرزند موسی، پس از دريافت گواهينامه ی دوره ی تحصيلات ابتدايی، در چهارده سالگی به هنرستان موسيقی وزيری رفت و تحصيلات موسيقی را - که مقدماتش را نزد پدر آموخته بود - نزد علی نقی وزيری کامل کرد. نخست تار می نواخت. و با نواختن ويولن نيز آشنا بود، اما پس از چندی به پيانو روی آورد و تحولی در شيوه ی نواختن پيانو در ايران به وجود آورد. در سال ۱۳۱۲ به خدمت وزارت فرهنگ در آمد، هنرآموز موسيقی شد و چندی نيز سرود بود. سپس از هنرستان موسيقی ديپلم گرفت و به آموزش سلفژ و ديکته ی موسيقی در همان هنرستان پرداخت. از آغاز پايه ريزی انجمن موسيقی، سوليست ارکستر آن بود. پس از پايه گذاری هنرستان موسيقی ملی نيز هنرآموز آن جا شد. در نواختن پيانو برای موسيقی ايرانی از استادانی که در اين ساز کار کردند روش مشير همايون را بيشتر از مرتضی محجوبی اقتباس کرد، اما خود شيوه ای ويژه و يکتا داشت که تکنيک در آن آشکار بود. معروفی علاوه بر نواختن پيانو، قطعاتی آفريد که نخستين آن ها « قطعاتی بر رباعيات خيام » بود که در سال ۱۳۱۵ اجرا شد. وی از سال ۱۳۱۹ هم زمان با گشايش راديو به اين موسسه پيوست و سال ها تک نواز پيانو، رهبر ارکستر شماره ی يک و رهبر ارکستر بزرگ گل ها بود. در تنظيم آهنگ های شاعرانی نظير علی اکبر شيرازی متخلص به شيدا، عارف قزوينی، و آهنگسازانی چون رکن الدين مختاری و درويش خان و قطعات بسياری از آهنگسازان ديگر دست داشت و از قواعد هماهنگی علمی مکتب وزيری ( هارمونی بر اساس ۲۴ بخش ) پيروی می کرد. استاد همچنين سال ها عضو شورای عالی موسيقی راديو بود. آثار ديگر او عبارتند از: - قطعاتی در دستگاه ماهور و راک؛ - سوئيت های دشتی؛ - سه گاه؛ - ماهور و ديلمان ( که در مايه ی دشتی با آواز استاد بنان برای ارکستر تنظيم شده و چهار مضراب آن را استاد ابوالحسن صبا ساخته است )؛ - خواب های طلايی؛ - عاشورا؛ - خزان؛ - روزگار من؛ - طبيعت، به روايت جواد معروفی؛ - سپيده؛ - ژيلا؛ - رومينا؛ - فانتزی زيبا؛
- کوکو. استاد در بامداد روز سه شنبه ۱۶ آذر ماه ۱۳۷۲ در يکی از بيمارستان های تهران جان سپرد.