|
8/17/2004 |
تاريخ: |
متلک های خیابانی (1) |
موضوع: |
سلام،گفته بودم که می خوام تو post های بعدی درباره چیزی بنویسم که همه مون داریم هر روز تو کوچه و خیابون می بینیم و از کنارش راحت میگذریم و دیگه برای خیلیا این قضیه عادی شده!!! تا حالا این سوال براتون پیش اومده که چرا وقتی یه دختر (سنش هم مهم نیست!) تو یه پیاده رو راه میره همه از پیر تا جوون بهش نگاه می کنن؟ شاید بگین خب نگاه کردن که جرم نیست، هر کسی حق داره به اون یکی نگاه کنه... من این حرف رو قبول دارم، نگاه کردن به هیچ وجه جرم حساب نمیشه؛ ولی اینم باید در نظر گرفت که نگاه داریم تا نگاه!اصلا چرا هیچکس به پسرا اینجوری خیره نمیشه و نگاه نمیکنه؟ حتی اگر اون پسر رفتار غیرعادی داشته باشه یا لباس غیر متعارف پوشیده باشه؟ نه می خوام طرف دخترا رو بگیرم نه طرف پسرا رو؛ فقط میخوام منطقی به قضیه نگاه کنیم. من با این که خودم پسرم ولی سنگینی و فشاری رو که این نگاه ها به آدم وارد می کنه رو میتونم درک کنم! نگاه هایی که انگار می خوان آدم رو بخورن، نگاه هایی که به هر دلیل غیر موجهی فقط آدم رو معذب می کنه! و ای کاش فقط نگاه بود؛ الان دیگه جوی بوجود اومده که نگاه کردن ( اون هم از نوع عذاب آورش ) اصلا کسی رو آزار نمیده ولی حرفهای بی ربطی که هر روز و هر جا شنیده میشه واقعا آزار دهنده س... حرفهایی که سن و قد و قواره نمیشناسه. این حرفها رو از پسرک 6-7 ساله ای که توی فلکه صادقیه آدامس میفروشه میشه شنید تا مرد 40-50 ساله ای که زن و بچه داره (نمیدونم شاید هم نداره!).قضیه وقتی جالب میشه که بخوای دنبال دلیل این نگاهها و حرفها بگردی... برای این جالب میشه که هیچ دلیلی برای این کار پیدا نمیکنی! من خیلی به دلیل این رفتارها فکر کردم، ولی اگر راستشو بخوام بگم... نتونستم هیچ دلیل قانع کننده ای برای این کارا پیدا کنم! *ولی این فقط آغاز ماجراست... فردا (4 شنبه)یه تجربه تلخ رو که با چشای خودم دیدم مینویسم... فعلا بای! |