کار
پیش نوشت:
توی جامعه امروز ایران، انقدر وضع کار و زندگی و معیشت خراب شده که هر کس کار پیدا
می کنه ،حتی اگه یه کار Part time در حد فروش و ...
باشه، میاد توی بوق و کرنا می کنه که من سر کار میرم. هر روز میاد تو وبلاگش می
نویسه که سر کار چه اتفاقی افتاد و فلانی چی گفت و من چی جواب دادم و ناهار چی
خوردیم و ... یا پیش هر کسی که می شینه میگه سر کار اینطوری شد و اون طوری شد. یا
هر جا که می خواد اظهار فضل کنه می گه ما سر کارمون یکی هست که میگه این طوری یا
اون طوری!
متن اصلی:
از همچین آدمایی خوشم نمیاد.
پی نوشت:
دیگه کار کردن هم تعریف کردن داره؟ نهایتش خیلی حرفی که می خوای بزنی ارزش گفتن
داشته باشه، می تونی بگی یکی از دوستان فلان چیزو گفت!
جمله ای که
باید با طلا نوشت: جلسه آخر یک کلاس آموزش نرم افزار بود، استادش داشت
نصیحت می کرد، گفت یک جمله می گم همیشه یادتون بمونه، باجناق فامیل نمیشه، همکار
آدم، رفیق نمیشه.
+ لینک این
مطلب: http://www.jazire.ir/2009/10/post_147.html
نوشته شده توسط بهزاد عبدی
|
دل نوشت
نظرات:
مطلب کاملا درسته .
همه این نوشته ها که به دلیل آگاهی مردم واینجورچیزا مثل این سایت نیست!
بنظر من زندگی میتونه تو همین چیزای ساده و مسخره هم تعریف بشه تازه اگه قرار باشه همش از اینچنین آدما بدتون بیاد که نمیشه!
* | October 20, 2009 12:19 PM
دیدگاه آدم ها با هم فرق می کنه
یه روزی بعد از مدتی شاید اون دوست هم بفهمه که همچین خبری نیست که هی افه سر کار رفتن بزاره
فقط زمان می خواد
یحیی | October 22, 2009 7:22 PM