آبشار آب پری - رویان - مازندران
اگر از
چالوس، تقریبا 50 کیلومتر
به سمت شرق برویم، پس از گذر از
نوشهر و پارک جنگلی سی
سنگان به شهری به نام
رویان (که نام قدیم آن
علمده [AlamDeh] بود) می رسیم. این شهر به دلیل بازار فصلی بزرگش همیشه شلوغ است.
فضای بازار، شبیه فضای بازارچه های
آستارا است و از شیر مرغ
تا جان آدمیزاد در آن پیدا می شود. اما در سمت مقابل بازار پارچه نوشته کوچکی روی
میله نصب شده است که روی آن نوشته است: "آب پری رویان".
آبشار آب پری در ارتفاعات قرار دارد و
جاده به سمت جنگل می رود. جنگلی که جاده از میان آن می گذرد بسیار دلچسب و جذاب
است. درختان با فاصله نه چندان زیاد از یکدیگر رشد کرده اند و بیشتر مناطق بکر و
دست نخورده می نماید. انتهای این جاده جنگلی-کوهستانی به
کجور ختم می شود. که از
طریق کجور نیز دسترسی به "کندلوس"، "دوآب" و "مرزن آباد" و ... فراهم است. در طول
مسیر همچنین یک خروجی برای اتصال به
یوش (زادگاه
نیما یوشیج) و "بلده
وجود دارد. اما پیش از اینها پارک جنگلی رویان و آبشار آب پری قرار گرفته اند. جاده
آب پری هم عرض جاده چالوس است، اما اطراف جاده آنقدر فضای صاف و باز برای اطراق
کردن وجود دارد که هر گردشگری به راحتی می توانند گوشه دنجی برای خود پیدا کنند.
در طول مسیر ابتدا به پارک جنگلی رویان
می رسیم. این پارک که فاصله زیادی از شهر رویان ندارد، تقریبا از تمامی امکانات
بهداشتی اولیه ( از قبیل آب آشامیدنی و سرویس های بهداشتی) برخوردار است. آلاچیق
هایی برای استراحت تدارک دیده شده است و وسایل بازی برای کودکان نیز وجود دارد.
امنیت پارک نیز توسط واحد نیروی انتظامی مستقر در پارک برقرار است و اگر بتوانید شب
های سرد جنگل را تحمل کنید محل مناسبی برای اقامت چند روزه است.
در ادامه جاده، از پارک که بگذریم و
حدود 5 کیلومتر بالاتر برویم، به آبشار آب پری می رسیم. این آبشار درست در کناره
جاده قرار گرفته است. البته آنچه که آبشار آب پری نامیده اند شباهت چندانی به آبشار
ندارد. بخشی از سنگهای کوه در اثر رانش زمین در شیب تند کوه جمع شده است و آب بسیار
اندکی از لابلای این سنگ ها جاری است. با این حال گردشگران زیادی در ایام تعطیل و
تعطیلات آخر هفته به این مکان می آیند، به طوریکه کناره جاده مملو از ماشین و
گردشگر می شود، دکه طرف دیگر جاده نیز بر ازدحام گردشگر می افزاید. این آبشار در
حقیقت بهانه ای است برای لذت بردن از هوای کوهستان و مناظر زیبای این منطقه.
جاده را ادامه می دهیم و از آبشار آب
پری بالاتر می رویم. هر چه در طول جاده بالاتر می رویم، مناظر زیباتر، هوا خنک تر و
از تعداد ماشین های جاده کمتر می شود. شهرک سازی و تاراج زمین های کوهستان در اینجا
هم کم کم به یک اپیدمی تبدیل شده است. از شهرک ها نیز بالاتر می رویم. مناظر بکر
بیشتر می شوند. اینجا سکوت مطلق حکمفرماست. شاید اگر چند دقیقه با دقت گوش دهیم،
صدای واقعی جنگل را بتوانیم بشنویم. چهچه پرندگان، صدای دارکوب و گله ای که در دشت
های دورتر مشغول چرا هستند... درست همانند آنچه در فیلم ها دیده ایم. اختلاف درجه
حرارت این منطقه با هوای شهر رویان تقریبا 10 درجه سانتیگراد است. پوشش گیاهی نیز
در این منطقه جالب توجه است. درختان جنگلی در مناطق کم ارتفاع تر و درختان کاج در
نقاط مرتفع، نمایش متفاوتی را از چهره جاده به نمایش می گذارند. در فصل بهار، در
نقاط مرتفع به دلیل برودت هوا، درختان نسبت به ابتدای جاده کمتر سبز شده اند. اما
با این حال از زیبایی های جنگل در فصل بهار کم نشده است.
جاده ادامه می یابد، کم کم سیم های
خاردار اطراف جاده که زمین های متعلق به منابع طبیعی را از محدوده جاده جدا کرده
است محسوس می شوند و بکری بیشتر به چشم می آید. به روستای ییلاقی
کدیر [Kodir] می رسیم.
دشتی فراخ در بلندترین نقطه کوهستان. مزارع وسیع گندم به وضوح به چشم می آیند. از
یکی از اهالی درباره ادامه جاده می پرسیم. می گوید ادامه جاده به کجور و کندلوس می
رسد. چون دیر راه افتاده ایم و احتمالا به شب می خوریم، از ادامه مسیر منصرف می
شویم و باز می گردیم. با این حال آنقدر تصاویر دیدنی در ذهنمان ثبت شده است که
تصمیم می گیریم بار دیگر با تدارکات بیشتر جاده را تا انتها برویم. شاید روزی
دیگر... (بهار 87)
برای دیدن عکس ها در اندازه بزرگتر روی آنها کلیک کنید.
 |
 |
|
پارچه نوشته کوچک، مسیر را
به شما نشان می دهد |
اختلاف 10 درجه ای دما، در
ابتدا و اواسط جاده |
 |
 |
|
جاده جنگلی و مناظر زیبای
آن |
درختان با فاصله نه چندان
زیاد رشد کرده اند |
 |
 |
|
قسمتی از جاده کوهستانی
است |
پوشش انبوه گیاهی در
ابتدای جاده |
 |
 |
|
فضای مناسب برای اطراق
کردن بسیار زیاد است |
شلوغی جاده در نزدیکی
آبشار آب پری قابل توجه است |
 |
 |
|
در مناطق مرتفع تر، درختان
هنوز سبز نشده اند |
آنچه را که آبشار آب پری
می نامند... |
 |
 |
|
مناظر زیبای کوهستانی در
نقاط مرتفع تر جاده |
تعداد ماشین های عبوری کم
و کمتر می شود |
 |
 |
|
شکوفه های فراوان بهاری در
عمق دره |
منظره دلنشین کوهستان |
 |
 |
|
شهرک سازی و تاراج زیبایی
ها |
جاده ای خلوت و سکوت مطلق،
شاید کمی آرامش |
 |
 |
|
پوشش گیاهی نقاط کم ارتفاع |
پوشش گیاهی متفاوت نقاط
مرتفع تر |
+ لینک این
مطلب: http://www.jazire.ir/2008/03/abpari.html
نوشته شده توسط بهزاد عبدی
|
سفرنامه
نظرات:
ما هم چند روز پیش اونجا بودیم
آبشار رو هم تا بالا کوهنوردی کردیم
بسی خوش گذشت
مهرداد | March 28, 2008 12:30 AM
سلام بهزاد جان، سال نو مبارک.
خیلی منطقهی قشنگیه و کلی هم ازش عکس دارم، فکر کنم پارسال یا دوسال پیش بود که روز اول مهر اونجا بودم و فقط هم خودمون بودیم، هیچ موجود زندهی دیگری تو اون جاده نبود.
در مورد ادامه جاده هم بگم که ما شب قبلش از نوشهر و جاده دوآب رفتیم و شب را لاشک موندیم و فردا صبحش از سمت همین جاده (اسم قشنگی داره که یادم رفت) برگشتیم. البته حدفاصل بین این جاده و جاده اصلی کجور، آن زمان حدودا 10 کیلومتر خاکی بود.
محمد | March 28, 2008 10:58 AM
بسیار جالب بود. نکته جالب برای من استفاده از مدخلهای ویکیپدیا بود که کار بسیار قشنگی بود.
در ضمن در باره لوگو مشکل از جای دیگری بود که حل شد.
شما کافی است عکس http://zangoole.com/images/jashn_small4.gif
را در ساید بار گذاشته و به
http://1fathi.wordpress.com/2008/03/22/jashnvareh
لینک بدهید. کار زیاد مشکلی نیست.
یک فتحی | March 28, 2008 1:10 PM
اخه به ابشار بی اب هم می گن ابشار
شما که در مورد ابشار بی اب ایقدر می نویسی اگه ابشاری مثل مارگون رو ببینی چه کار میخوای بکنی
بهزاد: باشه آقا! دعوا نداریم که... شما راجع به آبشار آبدار بنویس ما بیایم بخونیم. چرا با هم دوست نباشیم؟
le | April 18, 2008 5:32 PM
قدرت انشا نویسیتون 20
نزدم که دعوا کنیم
گفتم قدرت انشاتون بیست
حیفیi
leili | April 22, 2008 11:08 AM
انتخاب محل واسه معرفی عالی بود،همینطور عکس ها.........
crow | May 23, 2008 3:34 PM
راستی یک سئوال ماشین پرشیا چطوریه؟ ساعت و دما سنجش خوب کار میکونه؟ مصرف بنزینش چطوره؟
iman | July 4, 2008 3:47 PM
سلام
در این مناطق آبشارهای زیادی وجود دارد- آبشار آبپری اولین آبشار تو این مسیره-
من خوذم تقریبا" هر هفته از این مناطق زیبا استفاده میکنم
امیر حسین صالحی | August 20, 2008 6:53 PM
از دوسال پیش به این طرف آبشار آب پری روز بروز بر آب ان کاسته شد. شاید زلزله چند سا ل پیش مسیر آبرو آن را تغییر داده است. باید با شرایط به مطالعه پرداخت. هجوم بی رویه روستائیان به شهر و عدم رعایت بهداشت و غارت درختان جنگلی و... در تخریب منابع نقش دارد. رویان هم گلدانی نخواهد بود که نور یا سولده قدیم آن را به شهر خود ببرد . دیر یا زود شهرستان خواهد شد و دشمنان عقده ائی آرزوی تخریب رویان را به گور خواهند برد.
جمشید | November 6, 2008 8:45 AM
سلام
منطقه بسيار قشنكيه ما در روستاي كدير ويلا داريم و تابستونا ميريم اونجا از مسير جاده اب پري هم ميريم يك ساعت از ابشار تا كدير فاصله زماني هست واقعا جاي سر سبز و قشنگيه.من اتفاقي اين وبلگ رو پيدا كردم . مرسي
سارا | June 25, 2009 1:22 PM
salam kheyli jaleb bod
shima | October 9, 2009 1:46 PM
آبشار آب پری خیلی قشنگه ما تقریبا هرهفته از این مسیربه سمت روستای ییلاقی سنگنو میریم شما حتما از این روستا دیدن کنید خوشحال میشیم
کاویانپور | December 7, 2009 3:48 PM
vay khosh be halet asheghe injor jaham hatman miram
yasi | February 17, 2010 2:40 PM