« پارادوکس

 موسیقی پاپ به کجا می رود؟

 سرعت! سرعت! سرعت! »

  29 Feb,2008

موسیقی پاپ به کجا می رود؟

برای مرحوم موسیفی پاپ و متعلقاتش فاتحه مع صلوات! با این شعرهای در پیتی که در قالب پاپ خونده می شن و فقط برای توی پارتی پخش شدن مناسب هستن، کم کم باید فاتحه موسیقی پاپ رو بخونیم. قبلتر ها یه خواننده همیشه از این شکایت داشت که به آلبومش مجوز نمیدن یا از انتشار آلبومش جلوگیری می کنن... اما ایرانی جماعت راه خود را پیدا می کند: انتشاز زیرزمینی آهنگ هایی که نتوانستند مجوز بگیرند!

موضوعی که امروز برای فیلمهای سنتوری و آفساید و ... اتفاق افتاده، مدتها پیش برای موسیقی پاپ اتفاق افتاد. آلبوم رضا صادقی -که پیش از انتشار رسمی، همه آن را شنیده بودند- نمونه ای بارز از قدرت انتشار زیرزمینی است. خودمان هم می دانیم که وقتی انسان را از چیزی منع می کنند، انسان بیشتر به آن تمایل پیدا می کند و راغب می شود. هر فیلمی که ممنوع می شود، همه به دنبال CD هایش می گردند تا ببینند (نمونه اش همان آفساید و سنتوری و مارمولک بدون سان.سور)؛ هر کتابی که از بازار جمع می شود، لینک دانلودش در اینترنت بیشتر یافت می شود (نمونه اش هم راز داوینچی و روس.پیان سودازده من)؛ در موسیقی هم همین جریان است.

دلمو شیکوندی، برو حالشو ببر
با من نموندی، برو حالشو ببر
تو منو فروختی، برو حالشو ببر
با من نساختی، برو حالشو ببر

(گروه 0098)

در این میان، مجموعه ای که به آهنگ ها مجوز می دادند، برای اینکه از شتاب انتشار غیر مجاز جلوگیری کنند و خودشان هم از نان خوردن نیفتند، تصمیم گرفتند کمتر سخت بگیرند و راحتتر مجوز بدهند. امـــا، این مجموعه حتی فکرش را هم نمی کرد که ظرف چند سال موسیقی پاپ تا چه کجا می تواند خراب شود و به بیراهه برود (نمونه اش آلبوم "دنیا دیگه مثل تو نداره" بنیامین و آن آهنگ مسخره نیمکت، ساعت، دیوار و...). گاهی با شنیدن برخی از این آهنگ ها یاد آهنگ های جواد یساری و عباس قادری می افتم که گاهی به مراتب با معنی تر بودند.

خوشگله و هزار خاطرخواه داره
طـــلا تو قلب همه جا داره
عیارشم با دیگرون فرق داره
دلم واسه دیدن اون تب داره

(سعید آسایش)

از آنجا که ورود به عرصه موسیقی، مخصوصا پاپ، عملی زیان ده است، اکثر خوانندگان یا شغل دوم دارند یا پول زیاد دارند. به جز چند خواننده بزرگ که آلبومهایشان همیشه پر فروش و کنسرت هایشان همیشه شلوغ است، بقیه خوانندگان می آیند، یک آلبومشان گل می کند و بعد حذف می شوند (نمونه اش فریدون، محمد خاکپور، بنیامین). در این اوضاع و احوال که کار کردن به هر شکل ضررده است، یک خواننده چرا باید هزینه مالیات و گروه خوب نوازنده و آهنگساز و نگرانی و برو بیاهای مجوز گرفتن و در نهایت دغدغه فروش را تحمل کند؟!؟ یک اتاق کوچک، یک سینتی سایزر، و یک مقدار قریحه (که زیاد هم واجب نیست!) کافی است تا شما یک آلبوم با تعداد دانلود بیش از 100.000 داشته باشید، تازه احتمالا ضرر انتشار به این روش خیلی هم کمتر از راه قانونی اش است.

+ مطلب مرتبط: موسیقی پاپ، دیروز، امروز، فردا

+ لینک این مطلب: http://www.jazire.ir/2008/02/post_106.html

 نوشته شده توسط بهزاد عبدی | هنری 

نظرات:

نمی دانستم که راز داوینچی هم مورد لطف قرار گرفته!
اما در کل هر چیزی مشتری خاص خودش را داره. مثلا همین فیلم‌ها افشار و گلزار که به شخصه حتی اسمشون را هم می‌شنوم حالم بد می‌شه اما یکی بود که می‌گفت "فیلم‌هایی که گلزار و افشار توش هستند خیلی خوبن!"
حالا همین را بسط بده به موسیقی و ....

از نظر ترانه هم در نظر بگيريد به نظرم تعداد آنهايي كه در سال ترانه درست و حسابي دارند از تعداد انگشتان دست تجاوز نمي‌كند. وضعيت خواننده‌هاي آن طرف آب كه به مراتب بدتر است...

من که وقتی این آهنگها رو گوش میدم(البته فقط اولش رو چون واقعا حالم بد میشه ) لرزش تن بزرگان موسیقی پاپ ایران و اقصی نقاط دنیا رو به وضوح حس میکنم !! دیدی این کانال ایران موزیک رو؟
واه واه واه خدا به دور

خدا بگم چی کارت کنه با این کامنتی که گذاشتی :-) می بینم که روزشمار کنکورت رو برداشتی بالاخره.اینجا که میومدم یاد کنکوری که باید شرکت می کردم و نکردم میوفتادم

ترانه های اون ور آبی اوضاع بدتری دارن.

سلام . با شما موافقم . سال هاست که دیگر فرهاد نداریم ... اما با عنایت به کامنتی از شما در وبلاگی از زنجانی ها و این که سوژه بودن زنجانی ها را یاد آور شده ای با چندین علامت تعجب ، کنجگاو دیدن وبلگت شدم و یک سوال ... چرا برای سوژه بودن زنجان متعجبانه نوشته ای ؟! ...

سلام
ممنون از زحماتتون
کارتون خیــــــلی درسته

به نا کجا آباد این هم سوال بود کردی

اینها آهنگهائی هستند که نسل جدید میپسندند البته شاید چون آهنگهای بهتری در دسترس نداشتند از اینا خوششون میاد.

مشخصات شما:

نام:             

 

 

 

طراحی: BHz - با نیروی: مووبل تایپ - میزبانی: هانوفر آی تی

بنا به توافقنامه Creative Commons برخی از حقوق برای بهزاد عبدی محفوظ است.