1 Dec,2006
سیاست زدگی
تاریخ نوشتن این پست مربوط به 6-7-2006 یعنی 5 ماه پیشه،
پستی که هیچ وقت publish نشد! اما امروز دوباره به همون
نتایج رسیدم و این دفعه publish کردمش! متاسفم...
یکسال عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه زنجان بودم و فعالیت
کردم... در طی این یک سال بارها و بارها از سوی افراد مختلف مورد انتقاد قرار گرفتم
و شماتت شدم. القای حس ترس از آینده نامعلوم و برخوردهای حقوقی و قضایی شدید که
اکثرا مورد توجه همه افراد سرزنش گر بود، یکی از دلایل عمده از دست رفتن انگیزه و
روحیه است. جدا شدن از زندگی عادی و طبیعی و فعالیت برای کسانی که ارزش فعالیت فرد
را در نظر نمی گیرند، تنها دلیل من برای جدا شدن از انجمن بود.
در حقیقت پس
از یکسال متوجه شدم، حضور و مخاطره در جوهای ملتهب سیاسی دانشگاه به هیچ عنوان برای
7000 دانشجوی دانشگاه اهمیت ندارد، گویی که وقتت را تلف کنی برای کسانی که نه تنها
این فعالیت را ارزش نمی دانند که حماقت محض تصور می کنند. در جوی که کلمه آزادی
برای عده ای به تابو تبدیل شده و دفاع از آن را حرکتی خطرناک و محکوم به سرکوب می
دانند، در جوی که دفاع از آزادی بیان و اندیشه (مراسم بزرگداشت اکبر گنجی در
دانشگاه زنجان) عملی مذموم و نکوهیده است و به راحتی به عناد با حکومت متهم می شوی،
در شرایطی که حتی دانشجویان -که ذهن نقاد جامعه اند و تمامی اعتراضات مدنی جامعه
عموما از این قشر برمی خیزد- دفاع از آزادی را اصل نمی دانند و در شرایطی که هنوز
دانشجویانی که کلمه فهیم را یدک می کشند، رای دادن را یک "وظیفه" می دانند و نه یک
"حق"، حضور و فعالیت را بی نتیجه دیدم... متاسفم که در چنین جوی وارد سیاست شدم...
فعالیت کردم... سیاست زده شدم و به این جمله ایمان آوردم که "برای سیاسی بودن نیاز
به حضور در صحنه نیست، از پشت پرده نیز قضایا را می توان دنبال کرد!"
وقتی یک
دانشجو که چیزی برای از دست دادن ندارد - حتی در تجمعات صنفی- جلو نمی اید و حقش
برایش مهم نیست. دیگر از زنانی که تحصیل کرده اند و وارد زندگی شده اند چه انتظاری
دارید (در پی عدم حضور گسترده زنان در تجمع 22 خرداد)؟! دفاع از آزادی و حقوق طبیعی
تنها برای مسایل پوپولیستی چون انرژی هسته ای و فلسطین و امثالهم جواب می دهد، و در
عرصه فردی و اجتماعی این حرکت در حکم عناد است ولا غیر!!! (معنی کلمات چه زود عوض
می شود و چه زود تغییر ماهیت می دهند)
پ.ن: از صدقه سری هاست معرکه
ما، و به لطف دوستان هکر، دیروز متوجه شدم به مدت 7-8 ساعت اینجانب یه جمع کثیر هک
شدگان پیوسته بودم... اینم دلیلش: (پیشاپیش از تامین امنیت توسط هاست نازنین خودم -
ارتباط نوین- سپاسگزارم)
+ لینک این
مطلب: http://www.jazire.ir/2006/12/post_39.html
نوشته شده توسط بهزاد عبدی
|
زندگی من
طراحی:
BHz
- با نیروی:
مووبل تایپ -
میزبانی:
هانوفر آی تی
بنا به
توافقنامه
Creative Commons برخی از حقوق برای
بهزاد عبدی محفوظ است.
نظرات:
حرفات بدل نشست اساسی!!
هکر ها چجور دلشون اومد اینکارو با تو بکنند
mardetanha | December 3, 2006 1:37 AM
میبینم که وبلاگت زیاد در اغما نبود و زودی به حالت اولیه برگشت. گفته بودم غصه نخور! حالا برو خدا رو شکر کن خرابکاری نکردن. بگو چه هکرهای نازنینی!
sharto | December 3, 2006 8:37 PM
بهزاد جان دست رو دلمون گذاشتی.
همین دیروز عده ای از دوستان دانشجو مرا به همین علت احمق نامیدند و توصیه به رها کردن این کارها که هیچ آخر عاقبتی نداره.
فرهاد | December 4, 2006 12:21 AM
دلبندم حرف سرزنش نیست.حرف حکومت هم نیست دلیل این برخوردها اینکه حرف های آدم های دیوونه را نمیزنی!؟دیوونه حرف دیوونه ها را میزنه واسه همین محبوب و جذاب میشه!ولی تو و امثال تو حرف های عاقلان publishمیکنی!
دیوانه | December 4, 2006 6:35 PM
داداشی اگه می دونستم که ناراحت می شی هک نمی کردیم خدایی
scaryboys_team ای دی منه
بازم شرمندم
هکر | December 5, 2006 12:44 PM