موسیقی پاپ، دیروز، امروز، فردا
موسیقی پاپ (ار نوع مجاز) از اواخر دهه هفتاد و با آلبوم های مشترک، جای خودش رو در بازار موسیقی ایران باز کرد. کاست هایی که آن زمان ها در بازار وجود داشت، دارای 8 الی 10 آهنگ بود که عموما کاستی مشترک بین 4 یا 5 خواننده بود. در آن زمان چون کار موسیقی پاپ، کاری نو و تازه بود، هیچ تهیه کننده ای روی یک نفر سرمایه گذاری نمی کرد و از طرفی خوانندگان هم در حجم وسیع کار نمی کردند.
همچنین در آغاز راه موسیقی پاپ، خوانندگان از روی شباهت صدا با خوانندگان فرنگی به شهرت می رسیدند. یادم نمیره، اون موفع ها می گفتن یکی اومده که صداش مثل صدای سیاوش شمس می مونه، ولی مجازه، اسمش شادمهر عقیلیه!!! یا یکی اومده مجازه و صداش مثل صدای ابی می مونه، اسمش قاسم افشاره!!! و خیلی ها هم با اینکه صداشون شبیه هیچ کس نبود ولی به خاطر تُن خاص صداشون به شهرت رسیدن مثل علیرضا عصار.
*-*-*
"ساعت، دیوار، چشمات، قلبم، نمیای نمیای نمیای"
"آلبوم، گریه، نامه، عاشق نمی خوای نمیای نمیای "
"من درد، تو سرد، برگرد برگرد"
*-*-*
خوانندگان آلبومهای مشترک و اولیه پاپ معمولا از همین خوانندگان بودند؛ خوانندگانی چون شادمهر عقیلی، محمد اصفهانی، قاسم افشار، حسین زمان، علیرضا عصار، خشایار اعتمادی، امیر کریمی و ...
اما همین خوانندگان هم کم کم و به دلیل استقبالی که از کاست های مشترک شد، راه خودشون رو پیدا کردن و با سبک خاص خودشون کاست ضبط کردند و مستقل شدند. این جوری بود که ظرف مدت یکسال، تعداد بسیار زیادی کاست موسیقی به سبک پاپ به بازار تزریق شد و موسیقی پاپ در لیست فروش موسیقی به رتیه اول رسید. بعد از مدتی خوانندگان نوظهوری چون ناصر عبداللهی، حامی و ... نیز به جمع خوانندگان افزوده شدند و تعدادی از خوانندگان اولیه هم به طُرُق مختلف حذف شدند. (شادمهر=مهاجرت، حسین زمان=سیاست و ...)
*-*-*
"ساعت، دیوار، چشمات، قلبم، آلبوم، گریه، نامه، عاشق نمی خوای نمیای نمیای"
"آینه، گلدون، شونه، خونه، عزیزم عزیزم عزیزم"
"من درد، تو سرد، برگرد برگرد"
*-*-*
طولی نکشید که موسیقی پاپ به دوران رشد و بالندگی خود رسید. در آلبوم ها شعر های پر محتوا و آهنگ های ارزشمند وجود داشت و فروش برخی کاست ها بسیار چشمگیر شد. محمد اصفهانی با کاستهایی چون نازنین و ترکیب سبک سنتی و پاپ، علیرضا عصار با سبک جدید و شعرهایی از مولانا و حافظ و شادمهر با آهنگ های پاپ پر طرفدار در لیست پرفروش ها قرار گرفتند. گروه آریان، سرآغاز ورود گروه های موسیقی پاپ به عرصه موسیقی پاپ بود و پس از آن گروهای دیگر چون پارت و ... نیز به جمع گروههای موسیقی اضافه شدند. سالهای 81 و 82 اما سالهای خوبی برای موسیقی به خصوص موسیقی پاپ نبودند. عدم صدور مجوز برای برگزاری کنسرت پاپ و انتشار آلبوم عرصه را برای دست اندرکاران موسیقی پاپ تنگ تر و تنگ تر نمود. به طوری که نارضایتی تمامی خوانندگان و گروههای فعال در این زمینه را برانگیخت اما چه سود!؟
*-*-*
"ساعت، دیوار، چشمات، قلبم، آلبوم، گریه، نامه، عاشق، آینه، گلدون، شونه، خونه، عزیزم نمیای نمی خوای"
"نیمکت، گیتار، پاییز، مهتاب، می مونم، نمیای می میرم"
"من درد، تو سرد، برگرد برگرد"
*-*-*
در همین شرایط، آلبوم هایی که در انتظار صدور مجور برای انتشار بودند یا اجازه انتشار نیافته بودند به طور غیرقانونی و دست به دست در بین مردم منتشر شد، موسیقی زیرزمینی در ایران شکل گرفت و این آغاز سقوط موسیقی پاپ بود. آلبوم های زیرزمینی مذکور اگر چه مانند امروز بی محتوا نبودند ولی سخت گیری های شورای نظارت وقت و کارشکنی های این شورا برای اثباتِ اصرار بر غنا داشتن آلبوم ها، راه انتشار غیرقانونی این آلبوم ها را باز نمود. این گونه بود که پس از آن هر کس که دلش هوای خوانندگی می کرد و بودجه ای هم در چنته داشت، آلبومی -که قانونی یا غیرقانونی بودنش مهم نبود- منتشر می کرد و جالب آنکه آلبوم با اسقبال مواجه می شد.
*-*-*
"ساعت، دیوار، چشمات، قلبم، آلبوم، گریه، نامه، عاشق، آینه، گلدون، شونه، خونه، نیمکت، گیتار، پاییز، مهتاب، نمی خوای، عزیزم"
"ساعت، دیوار، چشمات، قلبم، نمیای نمیای نمیای"
"من درد، تو سرد، برگرد برگرد"
*-*-*
با ایجاد چنین جوٌی و برای کنترل موسیقی لجام گسیخته پاپ، مسئولین وقت دست به ابتکار عملی زدند که نه تنها اوضاع را سامان نبخشید، که اوضاع را خراب تر از قبل کرد و نتایج به مراتب بدتر آن را امروز شاهد هستیم؛ سختگیری ها برای آلبوم های در انتظار مجوز، کمتر شد. این کار در آن زمان تنها به این منظور انجام گرفت که از انتشار بیش از پیش آلبوم ها به صورت زیرزمینی جلوگیری شود اما غافل از آنکه صدور مجوز قانونی برای انتشار یک آلبوم بی محتوا همان و هجوم آلبومهای بی محتوا و توقع صدور مجوز برای آنها همان!!!
این گونه بود که ناگهان بازار موسیقی پر شد از آلبوم هایی با خوانندگان بی نام و نشان و موسیقی های رو حوضی که اکثرا خواننده و شاعر و آهنگ ساز همه همنام بودند. کنترل از اختیار شورای نظارت خارج شد و شورا دیگر هرگز نتوانست پویایی بازار موسیقی پاپ را به آن برگرداند.
*-*-*
"ساعت، دیوار، چشمات، قلبم، نمیای نمیای نمیای"
"ساعت، دیوار، چشمات، قلبم، دستم، اما، دستات، هرگز نمی خوای عزیزم نمیای"
"ساعت، دیوار، چشمات، قلبم، دستم، اما، دستات، هرگز، عشقت، آتیش، آروم، جونم، نمیشه نمیای عزیزم"
"ساعت، دیوار، چشمات، قلبم، دستم، اما، دستات، هرگز، عشقت، آتیش، آروم، جونم، نیمکت، گیتار، پاییز، مهتاب، می مونم، می میرم، نمیای"
*-*-*
در این میان حرکتهایی برای کنترل مجدد بازار انجام شد، اما این بار هم کسیر موسیقی زیرزمینی قوی تر بود؛ و جریان به گونه ای شد که، برای مثال، تمامی آهنگهای آلبوم پیرهن مشکی (رضا صادقی) ماهها پیش از انتشار و کسب مجوز، به صورت غیرقانونی پخش و شنیده شده بود. با گذشت زمان و شناخت ذایقه مردم، خوانندگانی با آهنگهای (به ظاهر) دلنشین ظهور کردند، مشهور شدند و ظرف مدت کوتاهی نیز فراموش شدند. از این سبک خوانندگان می توان به افرادی چون فریدون (با آهنگ گل هیاهو) و بنیامین ( با آهنگ مثل تو) اشاره کرد. این خوانندگان به همان سرعت که مشهور می شوند فراموش نیز می شوند و متاسفانه عدم نظارت و برخورد صحیح با موسیقی پاپ به این مسایل دامن می زند. انتشار آلبوم هایی با اشعار کاملا بی محتوا و مضامین غیر ادبی از عواقب این برخوردهای غلط است. امروز همچنین متاسفانه شاهد هستیم که موسیقی پاپ تنها با یک کی برد (Key Board) نواخته و پردازش می شود، موسیقی پاپ به عنوان شاخه ای از موسیقی قلمداد نمیشود و جایی برای عصارها و اصفهانی ها باقی نمانده است. شاید به همین دلیل است که این خوانندگان مدت هاست آلبوم جدیدی منتشر نکرده اند.
*-*-* آیا موسیقی پاپ از این بدتر هم می شود؟!؟!؟! *-*-*
+ لینک این
مطلب: http://www.jazire.ir/2006/05/post_7.html
نوشته شده توسط بهزاد عبدی
|
هنری
نظرات:
ولي هيچي همين آهنگ بنيامين نميشه كه اينقدر بي محتوا وچرنده همين كه بين نوشته هاتون نوشتين من نميدونم اگر اين قبيل افراد شاعر و خواننده ان پس حق خيلي ها خورده شده واقعا اين سير نزول ميخواد تا كي ادامه پيدا كنه
نوشین17 | May 12, 2006 4:55 PM
درود به شما .
دوست من . مرسی که از وبلاگ من دیدن کردی.
باید بگم من اون مهدی کمالی نیستم .
باور کن من برق نخوندم .
اصلا تو عمرم تا حالا زنجان نیومدم .
ولی به هر حال با شما دوستم .
شاد باشید
مهدی کمالی | May 12, 2006 8:56 PM
سلام
از یزرگترین مرجع سایت های ایرانی دیدن فرمایید
اگر مایل هستید می توانید آدرس سایت و یا وبلاگ خود و دوستانتان را به آدرس ایمیلی که در خود سایت درج شده است ارسال نمایید تا ما آنرا در سایت قرار دهیم
متشکرم
حمید | May 13, 2006 5:17 AM
اوه! اوه! این شعری که وسط نوشتههات بود مال بنیامینه؟! این یکی رو نشنیده بودم. خیلی فجیعه. ببین الان وضع همه چی همینطوری شده. موسیقی، شعر، کتاب، برنامههای تلوزیون، فیلمهای سینمایی.اصلا مهارت دیگه به چشم نمیاد. دلایل مختلفی هست. یکیش این که تقاضا زیاده. مردم تشنه هستن. اونایی که خوب و کیفی کار میکنن، البته کم کار هم هستند. اینه که هرکی به سرعت تونست یه چیزی که برای چند روزه مردم کافی باشه و چه بهتر که مجانی هم به دستشون برسه تولید کنه برندهست. این وضعیتی که پیش اومده یه گزارهی دوطرفهست! یعنی بازار عرضه و تقاضا هر دو علت و معلول هم هستند.
شرتو | May 14, 2006 9:34 AM
faghat bechasb be asar ....
payam | May 14, 2006 10:42 AM
پیر شی الهی مرد تنها، این گروه جوناموس حسابی داره حال میده!
تاریخ موسیقی پاپ رو هم خوندیم!
potato | May 19, 2006 7:59 PM
سلام
مهرناز | May 20, 2006 8:52 PM
مرد تنها گرامی درود ... یاداوری جالبی کردی... آخرش به کجا میرسه.... !!!
موفق باشی .
گلین بانو | May 26, 2006 11:22 PM
سلام
آهنگ نماز علیرضا عصار را که 2تا می شه برام به ایمیلم بفرستید
امیر | June 17, 2006 1:11 AM
اگه مجوز شادمهر برای آدم و حوا صادر میشد الان یه خواننده ی کلاس بالا در سطح جهانی داشتیم.شادمهر شاید خودش اون ور آب کمی غرب زده شده باشه اما کاراش کاملا سنگینن و کلی روشون کار می کنه!اون یه اسطوره تو آهنگ سازی و آلبوم های مسافر و دهاتی را بدون دستگاههای دیجیتال بیرون داد!نه مثل امروزی ها!به نظر من تنها کسی که می تونست سال ها توی اوج باشه همین شادمهره!هر چند الان هم تو اوج هست اما انگ غیر مجاز خورده بهش!
یه دوست | August 20, 2006 6:45 PM
چه جوري مي شه كه جوناموس برام فيلتر شكن بفرسته دمت گرم
مهران | August 28, 2006 1:20 PM
همين خواننده هاي در پيت كلي طرفدار دارن . ميدوني چه طوري تلافي شنيدن اين چرنديات در مياد ؟ اين كه با 600 تومن بري mp3 همشون و يه جا بگيري . به نظر من حتي يه كار و كه ارزش هنري نداره . بايد گوش بدي تا قدر كار خوب و بدوني .
hanie | September 16, 2006 3:45 PM
منم با نظر امیر موافقم
نمی دونم وزارت ارشاد چه پدر کشتگی با شادمهر داشت
اگه اون بود موسیقی پاپ ما الان خیلی پیشرفت کرده بود
پانته آ | October 20, 2006 9:48 AM
همه حرفایی که زدی درسته اینکه نقطه غنی موسیقی مون وقتی که عصار وشادمهر واصفهانی می دادند درسته واینکه شادمهر مجوز نگرفت ورفت ولی خوانندهاییی هم که موندند به غیر از خوانندگان نقطه موسیقی به موسیقی وشعر اصلااهمیت نمی دهند اگه همه بجای معروفیت به موسیقی توجه می کردن شاید موسیقی ما اینجا نبود کل جوانهایی که حالا می خونند حتی نمی دونند نت چیه ریتم چیه و ملودی چیه فقط سبک خر در چمن می خونند که یه البومی بیرون داده باشند اصلا برای جونای امروی مد شده که آلبوم بیرون بدهند قر بدهند وتازگیها یه کلیپ در پیت روش بزارند کلیپ های تکراری بدون خلاقیت هستند.
ولی در موردشادمهر، موسیقی شادمهر موسیقی غنی هست ورفته رفته به سوی موسیقی کامپیوتری والکترونیکیداره می ره ما بحثی نداریم که این موسیقی در جای خودش عالیست ولی آیا کل جامعه به ما به سوی موسیقی الکترونیک میره پس اون احساسی که تو ساز ویلون وگیتار وسازهای کلاسیک دیگه چی میشه این ساز ها دیگه کم کم تو موسیقی مون داره کمرنگ میشه جمع بندی من اینکه اگه کل جونایی که مین تو این عرصه اول از همه به موسیقی بعد به شعر توجه کنند ودر ضمن خلاقیت به خرج بدهند همون آلبوم معروف فریدون که توسط بهروز صفاریان آهنگسازی شده از ریتم 6/8استفاده نشد واون روز پر فروشترین آلبوم شد در صورتی که98درصد آلبوم ها از این ریتم استفاده میشه وهمه هم ریتم تکراری او دارند ..
من می گم اگه به این سه الگو توجه بشه حتی متونیم موسیق یمونو تو جهان هم مطرح کنیم امیدوارم روزی برسه که آلبوهای پاپ ایرانی در صدر پر فروش ترین آلبوهای جهان باشه
رضا | November 11, 2006 4:06 PM
واقعاَ موسیقی پاپ تاریخچه خوب وخوب و خوب عجیبی داشته و ما نمی دونستیما
یک دوست منتظر | December 12, 2006 12:09 AM
چیزی جز این ندارم بگم که
ای کاش شادمهر ایران بود و هرچندوقت کاست جدیدی ازش تو بازار میبود نه اینکه یکسال منتظر بمونیم تا سی دیش بیاد.برای ملت ایران متاسفم که هنر مندان ارزشمندی چون شادمهر به خاطر امل بازی بعضی ها از ایران مهاجرت میکنندوکسانی جایشان را میگیرند که توی حموم تمرین کرده اند.
hamid | December 28, 2006 9:10 PM
منم با نظر دوستانی که گفتند شادمهر اگه از ایران نمی رفت موسیقی ما جایگاه بهتری در سطح جهانی داشت موافقم/ شادمهر یک استثنا بود که قدرش رو ندونستند /اگر چه خودش هم قدر خودش رو ندونست / بیایید قدر بهروز صفاریان رو بدونیم / آخرین دستاورد بهروز البوم " شبح" با صدای برادرش است که یک البوم بین المللی است .....
هم خاک | April 2, 2008 6:01 PM
از سرگذشت خوانندگان وزندگي شخص اونا كمتر مطلب به چشم مي خوره
رامين | July 1, 2008 11:51 AM